24 lutego 2013 r. zmarł ks. prałat płk Stanisław Obszyński, kapelan Lubelskiej Organizacji Wojewódzkiej Ligi Obrony Kraju. Ks. Stanisław Obszyński urodził się w Hedwiżynie 28 marca 1937 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 6 kwietnia 1961 roku. W latach 1961‑1963 pełnił posługę wikariusza w parafii Dołhobyczów, a następnie w parafii Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim 1963‑1965. U kończył filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W duszpasterstwie wojskowym podjął pracę 1 kwietnia 1969 roku. W 1995 roku przyjął godność Kapelana Ojca Świętego.

Przez wiele lat pełnił posługę wśród żołnierzy, m.in. w Lublinie – proboszcz w latach 1971‑1993, i w Krakowie jako dziekan Krakowskiego Okręgu Wojskowego od 1992 do 1996.

Ks. płk Obszyński pełnił posługę duszpasterską poza granicami kraju w ramach misji ONZ na Wzgórzach Golan. Jak sam wspominał: „Praca kapelana głównie polegała na tym, aby zabezpieczyć udział we Mszy Świętej, aby następnie zabezpieczyć możliwość korzystania z sakramentu pokuty, przyjmowania komunii świętej. Z żołnierzami, jak tylko mi się udawało, wyjeżdżałem do znanych miejsc Ziemi Świętej, odprawiałem im Mszę Świętą np. na Górze Błogosławieństw w Kościele Prymatu nad Jeziorem Genezaret, w Nazarecie, czy w Betlejem. 3 Maja, w nasze święto narodowe odprawiłem mszę świętą z udziałem naszego wojska w Bazylice Bożego Grobu w Jerozolimie. W Niedzielę Palmową ponad 200 żołnierzy ubranych na galowo szło w procesji z palmami drogą wjazdu Pana Jezusa z Betani do Jerozolimy. Udało mi się też zawieźć żołnierzy na faktyczne miejsce Chrztu Pana Jezusa w rzece Jordan. Mówię udało się, bo tam jest strefa okupowana, a więc nie ma wstępu, ale na święto tzw. Jordanu Kościół Wschodni ma tam możliwość wjazdu. Ja w tę „możliwość” właśnie z dwoma autokarami się wcisnąłem.

Ponadto prowadziłem indywidualnie dość dużo rozmów z żołnierzami, którzy mieli różne przeżycia i osobiste problemy, np. gdy nie przychodził długo list z domu. Nieraz widziałem jak czekali, nie spali, czekali z utęsknieniem, bo już parę tygodni nie było listu. A gdy znowu nie było listu, byli bliscy załamania, to się wyczuwało. Przy nich trzeba było być, niekiedy porozmawiać poważnie, a nieraz zażartować. Do obsługi duszpasterskiej służyły dwie kaplice położone w odległości ok. 15 km dla dwóch oddziałów i sztabu w strefie dowodzenia (codzienna msza św. oraz msze w niedzielę i święta). Ponadto były regularne spotkania z żołnierzami na miejscu, jak i w tzw. strefie (odwiedziny w kilkunastu posterunkach), wg potrzeb żołnierzy i roli kapelana wojskowego”.

Ks. Stanisław Obszyński po przejściu na emeryturę chętnie angażował się w duszpasterstwo wśród kombatantów. B rał udział w uroczystościach upamiętniających żołnierzy i weteranów walk. Swoją posługę duszpasterską pełnił także wśród członków Ligi Obrony Kraju.

1 lipca 2006 r. Zarząd Wojewódzki LOK w Lublinie zwrócił się do bpa polowego WP śp. ks. płk. dr. Tadeusza Płoskiego o mianowanie ks. Obszyńskiego kapelanem Lubelskiej Organizacji Wojewódzkiej Ligi Obrony Kraju w Lublinie. Ks. bp odpisał: „Mając na uwadze potrzeby duszpasterskie i przychylając się do prośby członków organizacji LOK w Lublinie niniejszym dekretem na podstawie art. 8 i 12 Statutu Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego – mianuję Księdza Prałata kapelanem Lubelskiej Organizacji Wojewódzkiej Ligi Obrony Kraju. Powierzone Księdzu Pułkownikowi obowiązki duszpasterskie proszę podjąć z dniem 1 lipca 2006 roku. Z pasterskim błogosławieństwem, ks. płk dr Tadeusz Płoski, Biskup Polowy WP.

Rok później mieliśmy zaszczyt prosić naszego księdza kapelana wraz z ks. płk. Stanisławem Niewęgłowskim, kapelanem Kościoła Garnizonowego w Lublinie o poświęcenie obelisku kamiennego upamiętniającego uroczystość nadania Lubelskiej Organizacji Wojewódzkiej LOK imienia gen. Tadeusza Kościuszki. Uroczystość odbyła się 13 października 2007 r., w 190. rocznicę śmierci bohatera Rzeczypospolitej i Stanów Zjednoczonych Ameryki. Obaj księża celebrowali też mszę świętą w intencji Ojczyzny z udziałem Prezesa LOK płk. Grzegorza Jarząbka i wielu znamienitych gości, w asyście kilkunastu sztandarów szkół, związków i organizacji współpracujących z lubelską LOK.

Słowo Boże skierowane wówczas do członków Ligi przez ks. płk. Stanisława Obszyńskiego na zawsze pozostanie w naszej pamięci, bowiem kończyło się piękną maksymą Tadeusza Kościuszki: „Siebie samego zwyciężać – największe zwycięstwo” – umieszczone zostało następnie na kamiennym obelisku.

Był obecny z nami i przy nas na każdą naszą prośbę. Ostatnio wspólnie łamaliśmy się opłatkiem z okazji Świąt Bożego Narodzenia. Ładnie wyglądał, pełen humoru, ciepła, dobroci i otwartości na sprawy duszy ludzkiej. Nic nie wskazywało, że widzimy się ostatni raz.

Ks. Odszyński był człowiekiem o wielu talentach artystycznych i organizacyjnych. Kiedyś, mówiło się o takich ludziach: człowiek renesansu. Pisał poezje, komponował pieśni, grał na pianinie i organach, był budowniczym kilku świątyń.Zmarł ks. prałat płk Stanisław Obszyński, kapelan Lubelskiej Organizacji Wojewódzkiej LOK. Za swoją posługę duszpasterską w Wojsku Polskim i Lidze Obrony Kraju odznaczony wieloma najwyższymi odznaczeniami państwowymi, wojskowymi i lokowskimi.

W dniu 27 lutego w Kościele G arnizonowym w Lublinie działacze społeczni i pracownicy Biura Zarządu Wojewódzkiego LOK w Lublinie, w asyście pocztu Sztandarowego Lubelskiej Organizacji Wojewódzkiej LOK wystawionego przez młodzież Zespołu Szkół Chemicznych i Przemysłu Spożywczego w Lublinie wraz z wieloma delegacjami Wojska Polskiego i stowarzyszeń kombatanckich, szkół i kilkudziesięcioosobowego grona księży, kolegów kapelanów z wielkim
smutkiem i żalem pożegnali swojego duszpasterza w Jego ostatniej drodze w służbie B ogu, Ojczyźnie i naszej organizacji.

Koncelebracji pożegnalnej mszy świętej przewodniczyli Biskup Polowy WP ks. dr Józef Guzdek wraz z bp lubelskim ks. dr hab. Arturem Mizińskim i kapelanem lubelskiego Garnizonu ks. prałatem płk. Sławomirem Niewęgłowskim.

Dobry Jezu, a nasz Panie
Daj Mu wieczne spoczywanie.

	Anna Malinowska Stanisław Jan Dąbrowski
	Powrót